سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

107

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

2 - روايت عمار از مولانا الصادق عليه السلام كه قريب به روايت ابو بصير است . شارح ( ره ) مىفرماين : سند اين دو روايت ضعيف است و علاوه بر اينجهت در سند روايت اولى قطع بوده و باصطلاح حديث مقطوعه مىباشد . و بر فرض ايندو روايت را تصحيح نموده و از ناحيه سندش صرف نظر كنيم واجب استكه آن را از باب جمع بين اخبار حمل بر كراهت كنيم قوله : و احتج المانع : مقصود مرحوم شيخ در نهايه و برخى از تابعين ايشان همچون ابن البرّاج مىباشند . قوله : برواية ابى بصير : روايت مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 332 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن يعقوب باسنادش از احمد بن محمد بن عيسى از ابى المعزا از ابى بصير قال : سئلته عن رجل فجر بامرأة ، ثمّ اراد بعد ان يتزوّها ؟ فقال : اذا تاب الحديث . قوله : و قريب منه : ضمير در [ منه ] به روايت ابو بصير عود مىكند . قوله : ما روى عمار عن الصادق عليه السلام : روايت مشار اليها را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 331 به اين شرح نقل فرموده : محمد بن يعقوب از محمد بن احمد از احمد بن الحسن از عمرو بن سعيد از مصدّق بن صدقه از عمار بن موسى از مولانا